Bu coğrafyada kadın olmak zor, hele hele engelli bir kadın olmak daha zor. İşte size 8 Mart Dünya Emekçi kadınlar Gününde size iki özel kadından söz etmek istiyorum.
Rabia SARI ve Gamze ÇAKAL
Rabia uşakta yaşayan, Bakırçay Üniversitesi psikoloji bölümü mezunu görme engelli bir kadın. Engelinin arkasına sığınmayan, bahane üretme lüksü varken, bunu yapmayan, hayata sımsıkı bağlı her daim hayatın içinde olan bir genç kadın
Gamze İstanbul’da doğmuş, Uşakta yaşayan adının önünde bir çok sıfatı barındıran; anne, memur, müzisyen, sporcu bir kadın. Adının önünde var olan sıfatlara laik olmak için canını dişine takıp dolu dolu yaşamaya çalışan bir engelli kadın
Rabia ve Gamze’nin yolu bu sefer farklı bir mecrada kesişti. Bu coğrafyada son yıllara kadar kadına uzak, hatta toplumsal baskıyla yasak olan yeşil sahada. Rabia ve Gamze zilli topun peşinde koşuyor. Futbol oynuyor. Bu iki kadın Türkiye Kadın Görme Engelliler Milli Takımında.
4/12 Mart 2024 tarihlerinde Adana ilinde gerçekleştirilen milli takım kampına Uşak Engelliler Gençlik ve Spor Kulübü sporcuları olan Rabia SARI ve Gamze ÇAKAL davet alıp katılmıştır. Bu iki özel kadın sessiz sedasız ilimizi temsil etmektedir.
Başarıya giden yol engebelidir ifadesini doğrularcasına, Rabia ve Gamzenin futbol serüveni asfalt zeminli, eğimli bir okul bahçesinde başladı. Zilli topun sesinin peşine düşüp gol attılar, yoruldular, düştüler, hatta sakatlandılar. Hiç vaz geçmediler. Temmuz ayında yapılan seçme kampını geçip milli takıma göz kırptılar.
Görme engelli bu kadınların yaptıkları başta engelli ve engelli yakınlarına ilham vermekte, bunun yanı sıra engelli bireyleri sadece belli günlerde (3 Aralık, 11/16 Mayıs vb) hatırlayanlara engellilerin sadece o günlerde yaşamadığını, hayatın her anında hayatın içinde olduğunu hatırlatmakta
8 Mart dünya emekçi kadınlar gününüz kutlu olsun
